The White Buffalo – House Of Pain (Efsane Coverlar #39)

Bu listede özellikle farklı müzik türlerinde farklı parçalar paylaşmaya ve aynı gruplara yer vermemeye özen göstersem de, sonuncusunu başaramıyorum. Bazı gruplar var ki, yalnızca stüdyo kayıtlarıyla değil, canlı performanslarında yaptıkları yorumlarla bile bu listeye girebilecek parçalara imza atıyorlar. Bu yüzden, listenin düzenli takipçilerinin affına sığınarak bu gruplardan birisiyle, The White Buffalo ile bir kez daha karşınızdayım.

Dinlediğiniz, House of Pain isimli bu parçanın orjinali, Faster Pussycat isimli, ilk olarak seksenlerin sonunda ve doksanların başında aktif olmuş Amerikalı bir rock grubunun imzasını taşıyor. Grubun 1989 yılında yayınlanan Wake Me When It’s Over isimli albümü içerisinde yer alan parçayı “Rock Klasikleri” isimli bir listede ilk dinlediğimde, oldukça beğenmiş ve hemen grubun o yıllarda çıkardığı üç albümü bulup dinlemeye çalışmıştım.

Çalışmıştım diyorum, zira grubun icra ettikleri müzik için “kötü” kelimesi rahatlıkla kullanılabilir. Sex & Drugs & Rock & Roll mottosunun müzikte tam anlamıyla vücut bulmuş ender hallerinden birisi olan grubun listelere girmiş birkaç parçası bulunsa da, listelerde yükselebilen ve Amerikan Billboard’da 28 numarayı gören tek parçası da House of Pain olduğu için, üç kötü albümün içerisinde böyle güzel bir şarkıyı yapmayı nasıl başardıklarını da o günden bugüne merak etmişimdir.

Benim gibi grubu dinlemiş olan birçok kişiyle beraber, bu kömür madenindeki elmasın farkına varan The White Buffalo da parçayı 2012 yılında gösterime giren West of Memphis isimli belgesel film için yorumlamıştı. West of Memphis: Voices For Justice isimli dikkat çekici bir soundtrack albüme sahip olan filmin müziklerinde The White Buffalo’nun yanı sıra, Eddie Vedder, Marilyn MansonPatti Smith ve Tonto’s Giant Nuts gibi önemli isimlerin coverladığı birçok parça yer alıyor.

Beck – Everybody’s Got to Learn Sometime (Efsane Coverlar #38)

Jim Carrey ve Kate Winslet‘ın baş rollerini paylaştığı, Michel Gondry‘ın unutulmaz filmi Eternal Sunshine of the Spotless Mind ile hafızalarımıza kazınan bu parçanın cover olduğunu öğrendiğimde çok şaşırmıştım. İlk dinlediğimde, “tam onun tarzında bir parça diyerek” parçanın sahibi olarak düşündüğüm Beck, parçayı film için yorumlamış ve kayıt yalnızca filmin Hollywood Records’dan çıkan soundtrack albümü içerisinde yer almış.

Parçanın orjinali, seksenlerin tamamında ve doksanların başında aktif olmuş, o dönemin popüler akımı new wave müzik yapan The Korgis‘e ait. Grubun ilk yıllarında single olarak yayınlanan parça, iyi bir başarı yakalamasının ardından grubun 1980 yılında yayınladığı ikinci stüdyo albümleri Dumb Waiters içerisinde yer almış.

Sevilen parça büyük-küçük çeşitli isimler tarafından yorumlanmış olsa da, Beck’in yorumu ve film ile beraber yeniden popülerlik kazanması, The Korgis için yeni bir sayfa açmış. Yeniden gündeme gelen grup, filmin ardından 2005 yılında aktif olarak klasik pop ve folk karışımı müzik yapmaya başlamış.

Alexandre Desplat – The Shape of Water (Soundtrack Album)

Besteci Alexandre Desplat‘a dokuzuncu Oscar adaylığını kazandıran The Shape of Water‘ın soundtrack albümü, kalitesiyle ün salmış Decca stüdyolarında kaydedilmiş. Hem besteleriyle hem de seçkileriyle başarılı bulduğum albümün en dikkat çekici yönü, Soğuk Savaş yıllarının önemli duygusal parçalarından bazılarını içermesi ki, bu parçalar filmin arka plan temasını çok başarılı bir şekilde tamamlıyor.

Glenn Miller‘ın I Know Why’ı ve Andy Williams‘ın A Summer Place’i bu seçkilerin başında gelirken, 1943 yılında en iyi orjinal müzik ödülünü kazanan You’ll Never Know da Renee Fleming’in eşsiz sesiyle film için yeniden kaydedilmiş.

Akordeon, arp ve üflemeli çalgılarla süslü parçalar enstrümantasyon açısından Yann Tiersen‘in Le fabuleux destin d’Amélie Poulain için yaptığı müzikleri anımsatmıyor değil. 26 parçadan oluşan, 76 dakikalık albümün parça listesi şöyle:

Alexandre Desplat – The Shape of Water Parça Listesi

01. The Shape of Water – Alexandre Desplat
02. You’ll Never Know (feat. Renée Fleming) – Alexandre Desplat
03. The Creature – Alexandre Desplat
04. Elisa’s Theme – Alexandre Desplat
05. Fingers – Alexandre Desplat
06. Spy Meeting – Alexandre Desplat
07. Elisa and Zelda – Alexandre Desplat
08. Five Stars General – Alexandre Desplat
09. The Silence of Love – Alexandre Desplat
10. Egg – Alexandre Desplat
11. That Isn’t Good – Alexandre Desplat
12. Underwater Kiss – Alexandre Desplat
13. The Escape – Alexandre Desplat
14. Watching Ruth – Alexandre Desplat
15. Decency – Alexandre Desplat
16. He’s Coming For You – Alexandre Desplat
17. Overflow of Love – Alexandre Desplat
18. Without You – Alexandre Desplat
19. Rainy Day – Alexandre Desplat
20. A Princess Without a Voice – Alexandre Desplat
21. La Javanaise – Madeleine Peyroux
22. I Know Why (And So Do You) – Glenn Miller and His Orchestra
23. Chica Chica Boom Chic – Carmen Miranda
24. Babalu – Caterina Valente & Silvio Francesco
25. A Summer Place – Andy Williams
26. You’ll Never Know (feat. Renée Fleming) [Alternative Version] – Alexandre Desplat

Albümde en sevdiğim parçalar filmin açılışını ve kapanışını yapan iki harika parça, filme adını veren The Shape of Water ile karakterimizi özetleyen A Princess Without a Voice oldu. Alexandre Desplat, bu iki parçada sıradan şeyleri alıp muhteşem bir müziğe dönüştürmüş.

Orianthi – Believe (2009)

1985 doğumlu Yunan asıllı Orianthi, kadın gitaristler denildiğinde aklıma gelen ilk isimlerden. Joni Mitchell, Pat Benatar, Joan Jett, Lita Ford gibi efsanelerin arasına ismini yazdırmayı çok genç yaşında başarmış bir isim. Steve Vai’nin yanında pişmiş, 18 yaşında Santana ile beraber sahne almış, MJ’nin son dönem gitaristliğini yapmış, liste uzar gider…

2007 yılında yayınladığı debut albümü Violet Journey ile gitar bazında esip gürlese de albümdeki parçalar, müzikal kalite bakımından oldukça zayıftı. Kendisi de bunu fark etmiş olacak ki, 2009 yılında çok daha sağlam bir prodüktörle, Howard Benson‘a stüdyoya kapanarak bu harika albüme imza attı.

Albüme adını veren Believe parçası, Danimarkalı sanatçı Niels Brinck‘in 2009 Eurovision Şarkı Yarışması için yaptığı Believe Again üzerinden yapılmış harika mı harika bir yorum. Guitar Hero Warriors of Rock’da yer alan ve oyunu oynayanların aşina olacağını düşündüğüm Suffocated da yine bu albümde yer alan bir Sound the Alarm coverı olarak karşımıza çıkıyor.

Albüm bana müzikal kalitesi ve parçaların kadınsı coşkusuyla sıklıkla Avril Lavigne‘in 2002 yılında çıkardığı debut albümü Let Go‘yu hatırlatıyor. Son zamanlarda iki albümü de birbirinden ayrı tutamıyor, arka arkaya dinliyorum. Orianthi’nin gitar tekniği ve aralara gömdüğü dozunda sololar iki albümü ayıran en büyük müzikal fark sanırım.

Albüm içerisindeki favori parçam Feels Like Home olmakla beraber Believe ve According to You da sıkılıkla tek olarak dinlediğim parçalardan. Bir de Steve’nin imzasını taşıyan, albümdeki tek sözsüz parça Highly Strung var ki, ikilinin beraber çektiği klibi ile tam bir başyapıt. İzlerken resmen kral ve kraliçeyi izliyormuş gibi oluyor insan. Albümün parça listesi şöyle:

  1. According to You
  2. Suffocated
  3. Bad News
  4. Believe
  5. Feels Like Home
  6. Think Like a Man
  7. What’s It Gonna Be
  8. Untogether
  9. Drive Away
  10. Highly Strung
  11. God Only Knows

If I was going to pass the baton to somebody, she would be my first choice. -Carlos Santana

Hoyt Axton – Five Hundred Miles (Efsane Coverlar #37)

Orjinali Amerikalı folk şarkıcısı Hedy West‘e ait olan Five Hundred Miles, birbirinden çok farklı gruplar tarafından değişik müzik türlerinde yorumlanmış ender parçalardan birisidir. Her müzik türünde, tüm dünyada oldukça sevilen bir klasik olan parçanın sözleri, evinden uzakta, parasız kalmış ve geri dönmeye utanan bir gezgini anlatıyor.

The Seekers‘ın 1964 yılında çıkardığı Roving With The Seekers albümündeki yorum, Judith Durham‘ın enfes sesiyle benim en sevdiklerimden birisidir. The Hooters‘ın 1989 yılında çıkardığı Zig Zag albümünde de reggae sound üzerine kaydedilen enfes bir rock versiyonu bulunur ki, bambaşka bir deneyimdir. Yakın dönemde başarılı bir cover da Cohen Kardeşlerin Inside Llewyn Davis müzikali için Justin Timberlake, Carey Mulligan ve Stark Sands üçlüsü tarafından yapılmıştı. Devamını Okuyun »