Öncesinde yaptıklarını boşver. Sen git 8 km koş. Ayakların ağrısın. Sonra denizin güzelliğine dayamamayıp yüzmeye başla bir de. Denizin ortasında iki ayağına da kramp girsin. Önce bilinç dışı bir panik, 3-5 saniye sadece. Sonra bilinç devrede, kramp geçsin diye sırt üstü yatıyorsun. Geçmiyor. Ardından sahile kollarınla ulaşabileceğin umudu doluyor içine. Denemeye başlıyorsun, o da olmuyor. […]

Yolculuk, hayatımı en güzel özetleyen kelimelerden bir tanesi sanırım. Her insan gibi, ben de kendime belirlediğim bir hedefe doğru yol alıyorum. Çoğu zaman iyi, kötü yol arkadaşlarım oluyor, bazen de yalnız yürümek zorunda kalıyorum. Öyle ya da böyle, gücüm yettiği kadar yürüyorum işte… Sizi bilmem ama ben bazen, kendime “ben buraya nasıl geldim?” diye soruyorum, […]

Gariptir gece, insanın kendisiyle tanışmasıdır. İnsan karanlıkta yalnız kaldığında, yapması gereken en doğru şeyin ne olduğuna daha kolay karar verebiliyor. Bir derdi varsa şayet, atamıyor onu kafasından. Ne yaparsa yapsın atamıyor sessizlikte, saatlerce onunla yüzleşiyor. Yüzleşmekten başka yapabilecek bir şeyi de olmuyor, yorgun olsa da uyuyamıyor mesela… Sadece düşünüyor. Gündüz, düşünmemek gibi bir alternatifi varken düşünen […]